Zondag 21 februari 2016

de_ruyter_xavier (101b) LR
Laat in de avond van zondag 21 februari overleed onze medebroeder Xavier Bruno de Ruyter. Hij werd 85 jaar.
In de laatste weken van de herfst van 1930 werd op 28 november in het gezin van Andreas de Ruyter en Anna Menheer een vierde kindje geboren in Antwerpen. Twee dagen nadien werd het zoontje gekerstend in de kapel van de materniteit in de Pieter Van Hobokenstraat en kreeg de namen Bruno Constantinus Antonius. Vader was ontvanger van het OCMW in Borgerhout en moeder had de handen vol met een kroostrijk gezin van 10 kinderen.

Na enige omzwervingen in het lager en middelbaar onderwijs kwam Bruno in de gekende school van de “Londenstraat” voor juweliers en uurwerkmakers. Hij studeerde af als uurwerkmaker in 1951. Hij was dan 21 jaar en op 1 augustus begon hij aan zijn legerdienst voor twee jaar. In het voorjaar 1953 kwam hij naar Tongerlo waar zijn oudere broer Ignace reeds jonge frater was.

Op 15 september 1953 ontving hij het witte habijt en de kloosternaam Xavier. Toen had hij prelaat Joost Boel al gevraagd om naar Congo te mogen gaan. Op 20 augustus 1955 sprak hij zijn tijdelijke geloften uit op de dag dat confrater Ignace de Ruyter zijn eerste H. Mis opdroeg in de abdijkerk. En op 2 september van dat jaar vertrok hij vanuit Melsbroek samen met zijn broer priester Ignace naar de missie in de Uele

Naar hij vertelde heeft hij het lingala het meest geleerd bij de wolfjes in de scoutsgroep van confrater Rudolf Struyf in Aketi. De kinderen durfden immers zeggen: ‘mon frère, oloba boyo te, kasi oloba boyo, Broeder dat moet ge zo niet zeggen maar zo’! Zijn stielvaardigheid heeft hij geleerd in het voetspoor van zoveel bekwame broeders missionarissen. In Nganga was hij werkzaam in de artisanale school met broeder Herman Nagels. Maar lang zou het niet meer rustig blijven in Congo. Begin zestiger jaren hingen er politieke spanningen en allerlei bedreigingen in de lucht. In 1961 kwam hij samen met zijn broer Ignace voor de eerste maal terug naar Tongerlo, en deed op 28 augustus 1961 zijn plechtige professie.

In februari 1962 vertrokken de gebroeders de Ruyter terug naar ‘de Congo’ dat ondertussen Zaïre als nieuwe naam had gekregen. Confrater Xavier was dan werkzaam op de missiepost van Aketi. Daar sloeg de onrust toe op 18 augustus 1964 met een inval van de Simba’s. Het werden weken van terreur voor alle missionarissen in de streek. Confrater Xavier werd met andere missionarissen gevangen gezet van 15 oktober tot 23 november 1964. Dan kwam de bevrijding door de Belgische Para’s en op 30 november kon broeder Xavier, zwaar onder de indruk en aangeslagen door de verschrikkingen, terugkeren naar België..

In 1965 ging confrater Xavier met enkele missionarissen, broeder Joost en broeder Eugeen, aan de slag in Sicilië. Bouwen zat hen immers in de genen.

Mgr. Mbali, bisschop van Buta, vroeg aan prelaat Boel in 1966 om missionarissen te sturen naar zijn bisdom. In 1966 reisde ook broeder Xavier terug af naar de missiepost van Titule. Daar was veel gehavend door de rebellie. Met recuperatiemateriaal en zijn technische vindingrijkheid deed broeder de Ruyter wonderen om heel wat te herstellen. Meer dan 28 jaar bleef confrater Xavier werkzaam in Titule, met af en toe een deugddoende vakantie in België.

Op 30 april 1995 kwam hij definitief terug naar zijn abdij in Tongerlo na 40 jaren missiewerk in Congo. Zijn gezondheid was verzwakt maar met veel gedienstigheid was hij de trouwe boodschapper bij de apotheker, de post, de bank en de handige medewerker op de missieprocuur. Met zijn fiets dwaalde hij doorheen de omgeving en daarbij vergat hij niet confraters in het rusthuis van Herselt en Wiekevorst geregeld te bezoeken. Hij was trouw aanwezig in de liturgie. Maar meer en meer moest hij inbinden en werd een ziekenkamer zijn kleine leefomgeving.

Na een ziekenhuisopname ging hij op 5 juni 2013 bij andere confraters van Tongerlo wonen in het verzorgingstehuis Sint-Jan te Zelzate. Daar kreeg hij door de toegewijde omkadering de beste zorgen. De voorbije maanden werd zijn gezondheid zwakker. Als missionaris vertrok hij naar het hemels Vaderland in de avond van de tweede zondag van de veertigdagentijd op 21 februari 2016.

Op 28 augustus 1997 schreef confrater Xavier:‘Ik ben altijd graag in Congo geweest, ook den tijd dat het Zaïre was, ik heb altijd echt van de mensen daar gehouden ondanks de moeilijkheden die er soms waren, maar ik heb er zeker geen spijt van. En nu mag ik mij hier naar best vermogen me nog wat verdienstelijk maken in de Abdij’.

Dank U broeder Xavier.

Wij vierden de uitvaartliturgie voor confrater Xavier in de abdijkerk op 26 februari 2016 in aanwezigheid van zijn talrijke familie en legden hem met broederlijke genegenheid te rusten op het abdijkerkhof in het vertrouwen dat ‘al wie in de Heer Jezus gelooft niet verloren zal gaan maar eeuwig leven zal hebben’ Joh. 3,16.

Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo
Heilige Vader Augustinus
Heilige Vader Norbertus

Bid voor ons.