Maandag 15 augustus 2016

In de morgen van dit mooie hoogfeest van Maria is onze oudste medebroeder, Giselbertus Marcel Hendrickx, overleden.

In het gezin van Jos Hendrickx hendrickx_marcel (109b) LRen Leonie Vandenbergh werd op het feest van Sint-Dimpna, patrones van de ‘Barmhartige Stede’ en tevens Pinksteren, Marcel geboren op 15 mei 1921.  Daags nadien werd hij gedoopt in de Sint-Amanduskerk. Het H. Vormsel ontving hij in diezelfde kerk op 5 juli 1933.
Hij groeide op in het landelijk Geel samen met zijn broer en twee zussen. Hij liep school aan het Sint-Aloysiuscollege en voltooide zijn humaniora in de rethorica van 1940. De tweede Wereldoorlog II was toen reeds begonnen.
Er ontlook een roeping in de jonge Marcel maar de omstandigheden waren moeilijk en jonge mannen werden opgeëist om in Duitsland te gaan werken.
Hij volgde voorlopig filosofie aan het Leo XIII seminarie te Leuven van 1941 tot 1943. Pas na de oorlog, in de zomer van 1945, was er mogelijkheid om eindelijk in te treden in de kartuizerij van Valsainte in Zwitserland. Er was in die tijd in de Lage Landen een gang naar deze bijzondere roeping bij de volgelingen van de H. Bruno. Hij verbleef daar als novice van 5 augustus 1945 tot 28 november 1946. Na een verlengd noviciaat bleek zijn constitutie niet van die aard om te kunnen volharden.

Eens terug in België vroeg hij om in te treden in de norbertijnenabdij van Tongerlo. Marcel was 26 jaar oud als hij werd ingekleed met het witte ordeshabijt op 15 september 1947 door prelaat Emiel Stalmans. Hij ontving de naam Giselbertus, naar de stichter van Tongerlo’s abdij. Aangezien hij reeds filosofie had gestudeerd, kon hij onmiddellijk aanvangen met zijn theologische opleiding. Op 15 september 1949 verbond hij zich door geloften met de canonie van Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo. Met dispensatie van 3 maanden legde hij zijn plechtige geloften af op 10 juli 1952. Dan ging het heel snel. Daags daarna werd hij subdiaken gewijd en een maand later op 3 augustus 1952 wordt hij diaken gewijd door Mgr. Jozef Brems in de abdij van Averbode. Een week later op 10 augustus legde mgr. Camillus Valentinus Stappers hem de handen op voor de priesterwijding.
Prelaat Emiel Stalmans benoemde hem tot lector in de theologie in juni 1953 en tevens novicenmeester van de broeders en socius van de broedermeester. In 1957 benoemde prelaat Joost Boel hem tot lector filosofie.

Na 7 jaar als onderpastoor te hebben gewerkt in Oevel, werd hij op 2 september 1966 benoemd tot pastoor van Voorkapel. Hij was er pastoor op zijn eigen wijze en nam ontslag op 1 december 1984. Dan wenkte
  hem de charismatische beweging en was hij een paar jaar werkzaam in Nederland.

In de zomer van 1986 werd hij terug binnenheer in de abdij van Tongerlo.
Hij bewaarde van alles wat in zijn levenswijze: een beetje kartuizer, een beetje pastoor, een beetje filosoof, een beetje mysticus, een beetje van Geel en…helemaal norbertijn van Tongerlo.
Hij beloofde ons altijd dat hij 120 jaar zou worden. Na vele goede jaren begon de hoge leeftijd te wegen. Hij verbleef meer en meer op zijn kamer en leefde verstild verder in ons midden. Op 10 juni 2014 nam hij zijn intrek in het Sint-Jansrustoord van de Broeders van Liefde in Zelzate bij andere confraters van Tongerlo.
Dit jaar werd hij 95 jaar en weer vielen het feest van Sint-Dimpna en Pinksteren samen en was hij de oudste confrater van onze canonie.
Wij vierden voor hem de uitvaartliturgie in zijn abdijkerk van Tongerlo op 19 augustus en droegen hem ten grave op het abdijkerkhof.