Kroniek

De Kroniek houdt op de hoogte houdt van het reilen en zeilen van de abdijgemeenschap: haar wel en wee, bijzonder nieuws, belangrijke gebeurtenissen .....  In dit chronologisch overzicht staat het recentste nieuws steeds bovenaan. Verder naar onder staan de oudere berichten van de 12 voorbije maanden.

Donderdag 16 februari 2017

Vroeg deze morgen overleed onze medebroeder Laurentius Frans De Smet.

 

Het was hoogzomer in Belsele, als Frans geboren werd op 4 augustus 1935 in het gezin van Antoon De Smet en Germana Vennens. Hij werd op 6 augustus gedoopt in de kerk van Sint-Andreas en Sint-Gislenus te Belsele-Waas. Hij ontving aldaar ook het H. Vormsel uit de handen van Mgr. Cuvelier op 28 juni 1946.
In 1953 beëindigde hij de retorica aan het Sint-Jan Berchmanscollege te Antwerpen.
Op 15 september 1953 ontving hij van prelaat Joost Boel het witte ordeskleed en de kloosternaam Laurentius. Twee jaar later verbond hij zich door professie aan de canonie van Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo.
Mgr. B. Sloskans wijdde hem tot subdiaken in de kerk van de zusters Norbertinessen te Veerle op 28 september 1958. Op Allerzielen van datzelfde jaar werd hij diaken gewijd in de abdijkerk te Averbode door Mgr. P. C. Schoenmaeckers. Mgr. C. A. Vanuytven wijdde in Tongerlo cfr. Frans tot priester op 9 augustus 1959.
Als jonge priester was hij werkzaam bij de Bouworde, Oostpriesterhulp, het Apostolaat voor Kerkelijk Leven, als predikant van retraites en gewestproost van de B.J.B.-meisjes (boerenjeugdbond).
Van 1970 tot 1992 was hij directeur van de Lourdesbedevaarten van de Belgische Boerenbond.
Hij werd Chapelain d’honneur des Sanctuaires Notre-Dame de Lourdes. In 1986 werd hij opgenomen in de Ordre souverain Militaire Hospitalier de Saint Jean de Jérusalem, de Rhodes et de Malte in de hoedanigheid van Chapelain magistral.
Hij was secretaris van Prelaat Hermenegild Noyens van 1983 tot 1993. In 1994 werd hij algemeen directeur van de zusters Jozefienen van Sint-Niklaas en in 2004 werd hij rector aldaar.
Het was in 2004 dat zijn gezondheid een eerste deuk kreeg met een hartinfarct. Hij herstelde echter goed. In 2009 vierde cfr. Frans zijn gouden priesterfeest met familie en vrienden.
Stilletjes slopen in zijn leven vormen van vergeetachtigheid binnen. Hij ging dankbaar in op het aanbod om beter omkaderd te wonen in Het Hof, dicht bij de gemeenschap van de zusters Jozefienen. Hij verliet zijn serviceflat in het voorjaar van 2014. Stilaan werd het onmogelijk om nog de eucharistie voor de zusters te celebreren.
Hij werd door de zusters met de beste zorgen omringd maar het voortschrijdend proces was niet te stuiten. Zo vaak wist hij deemoedig te zeggen; “ik mag niet klagen”. Hij leefde stil en teruggetrokken op zijn kamer en verzonk in gehele afhankelijkheid.
Een recente maagbloeding verzwakte hem nog meer. Maar ook dit kwam hij te boven. Zaterdag 11 februari 2017, op de gedachtenis van de eerste verschijningen in Lourdes in 1858, werd zijn gezondheid minder goed. Op donderdag 16 februari is hij in de morgen overgegaan uit de eindeloze verstilling naar de levendige vreugde van de ontmoeting met de verrezen Heer.
In zijn mariaal apostolaat heeft cfr. Frans zeker ook het evangelie van de bruiloft van Kana (Joh. 2,1-11) gelezen en verkondigd. Van Maria mocht hij dan telkens leren te doen wat Jezus zegt. Als dienaar heeft hij de zes kruiken gevuld met water, zoals gevraagd. En zijn werk en inzet heeft hij aan de Heer Jezus toevertrouwd, die doorheen de trouwe dienst van zijn leerlingen een overvloed aan wijn van vreugde schenkt aan de mensen.

Wij houden voor cfr. Laurens Frans De Smet in zijn abdijkerk van Tongerlo de uitvaartliturgie op zaterdag 25 februari 2017 en begeleiden hem nadien naar zijn laatste rustplaats op het abdijkerkhof, grenzend aan de Engelse tuin waar de eerste tekenen van de lente reeds dagen in klank en kleur.

Vrijdag 3 tot vrijdag 10 februari 2017

Ruim 20 jaar na de restauratie van de abdijkerk is het interieur toe aan een grondige onderhoudsbeurt. Daartoe werd een hoogtewerker ingezet die met veel kunst en vliegwerk de kerk werd binnen gemanoeuvreerd. Voorzichtig, om de vloer niet de beschadigen, werd ‘de spin’ dan rondgereden om overal het stof te kunnen verwijderen van monelen, borstweringen, vensterbanken enz. Je staat er van te kijken hoeveel stof zich heeft opgestapeld in al die jaren. Het was een hele arbeidsintensieve klus die professioneel werd aangepakt. Er werd hard gewerkt zodat de werkzaamheden binnen het voorziene tijdsbestek konden worden afgerond.

                  

             

Links: na de poetsbeurt; Rechts: voor de poetsbeurt

Zondag 5 februari 2016

Regelmatig wordt het Klais orgel (1933) van de abdijkerk aan een onderhouds- en herstellingsbeurt onderworpen. Dit jaar is men begonnen met het nazicht van de registerbalgjes van het onder-, midden- en hoofdwerk. Vele zijn zwaar vervuild en aan herstelling toe. Eerst werd de registerkast opengeschroefd en de magneten individueel losgemaakt. Vervolgens werden de registerbalgen weggenomen naar het atelier van Verschueren Orgelbouw te Ittervoort (Nederland) gebracht.

 

In het atelier werd het oude leer verwijderd. Daartoe wordt het eerst nat gemaakt en afgeschraapt. Vervolgens wordt het geheel langs een schuurband gehouden om alle laatste restjes
leer en oude lijm te verwijderen. Tenslotte wordt er opnieuw beenderlijm aangebracht en een nieuwe strook leer.

         

Na herstel zien de balgjes er weer als nieuw uit. Om ervoor te zorgen dat de vouw in het leer goed blijft (en het leer bij het neergaan van de balg niet naar buiten geduwd wordt) zal de balg een aantal uur onder gewicht geplaatst worden zodat het leer in gesloten toestand goed samengedrukt wordt.

De laatste stap is dan het opnieuw op hun plaats monteren van de vernieuwde balgjes.

            

 

Zaterdag 4 februari 2017

De voorbereidende werken voor de aanleg van een nieuw grasperk op het voorplein zijn bijna afgerond. De buizen voor het besproeiingssysteem zitten in de bodem en de grond wordt nog eens omgeploegd om de doorsijpeling van het water te bevorderen. Van de gelegenheid maken we gebruik om de bomen eens grondig bij te snoeien. Het lek in de fontein zal eerstdaags worden hersteld. Later volgt nog de installatie van het besturingssysteem voor de besproeiing. En zo gauw de lente zich aandient wordt het nieuwe gras ingezaaid.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vrijdag 3 februari 2017

In opvolging van de werken aan de oostelijke omwalling wordt elke vrijdagmorgen een werfvergadering gehouden. Wie is hierbij aanwezig?: de aannemer, de werfleider, de architect, de ingenieur, de veiligheidscoördinator en provisor Kris De Brabander. Samen bespreken ze de situatie op de werf, de voortgang van de werken, de moeilijkheden die een oplossing vragen, de beslissingen die genomen moeten worden.

Niettegenstaande het koude weer van de voorbije weken is er veel werk verzet op de werf. De rest van de muur werd in de stellingen gezet. Waar nodig werden funderingen gegoten voor de steunberen. Het bovenste deel van de muur, daar waar de stenen echt versleten waren, werd afgebroken. Heel wat voegen werden uitgeslepen en uitgekapt en heel wat slechte stenen uitgepikeerd. Zo wordt een heel gedeelte van de lange muur voorbereid voor metsel- en voegwerk zodra het weer dat toelaat.

De hoektoren ‘Den Herman’ is een apart verhaal. Door de slechte toestand van het gebouw kunnen hier maar kleine stapjes na elkaar gezet worden. Aan de buitenkant worden slechte stenen en voegen verwijderd, nieuw raamkozijnen geplaatst, trapgevels heropgemetst. Binnenin wordt ook heel wat metselwerk verricht, houten balken vervangen of verstevigd, muurankers geplaatst. Binnen enkele weken zal men beginnen aan de heropbouw van het dak.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Woensdag 1 februari 2017

De inrichting van ons nieuw Erfgoedhuis krijgt meer en meer vorm. Na de inrichting van het bureel van de archivaris en de lees-en consultatieruimte wordt werk gemaakt van de gefaseerde verhuis. Van onze collecties kreeg de postzegelverzameling als zijn plaats. Ook het beeldarchief (foto’s, dia’s, films, video’s, DVD’s en postkaarten) werd al overgebracht. De collectie liturgische textiel wordt stelselmatig overgebracht.

Het archief  van de norbertinessen van Veerle heeft zijn eigen locatie binnen het erfgoedhuis en wordt nu verder op orde gebracht. Het archief van de abdij werd al gedeeltelijk ingericht: de handschriften werden de voorbije dagen verhuisd en momenteel is men bezig met de registers.

We vermelden graag dat de technische inrichting van het erfgoedhuis (rekken, kasten enz.) verloopt met de expertise en de financiële steun van de Provincie Antwerpen. Met steun van Erfgoed Vlaanderen is het erfgoedhuis streng beveiligd met veiligheidssloten en een inbraak- en brandalarm.

Enkele binnenzichten:

Lees- en consultatieruimte
Lees- en consultatieruimte

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Gang
Traphal

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Archief
Archief
Archief
Handschriften in het oude archief
Collecties en beeldarchief
Collecties en beeldarchief
Collecties en beeldarchief
Gang

 

 

 

Vrijdag 16 december 2016

De restauratie aan onze westelijke omwalling vordert. De eerste resultaten laten zich stilaan zien. Een eerste stuk wordt nu gevoegd waarna de stelling kan verhuizen. Zo zal men stelselmatig opschuiven in de richting van de poort. Het voorbije weekend gingen koperdieven wel aan de haal met de elektriciteitskabels van de aannemer.

2016_04-westelijke_omwalling-110-lr    2016_04-westelijke_omwalling-111-lr2016_04-westelijke_omwalling-109-lr

Donderdag 15 december 2016

Op het gelijkvloers van de prelatuur worden nieuwe voorzetramen geplaatst. De voorbije jaren proberen we hierin stelselmatig te investeren op diverse locaties van de abdij. Zo houden we de koude buiten en de warmte binnen. Dat scheelt ook een centje in onze stookkosten!

ramen-prelatuur-100-lr    ramen-prelatuur-101-lr

Dinsdag 13 december2015

Elke zomer van het zelfde laken een broek: na maanden van zorgzaam maaien, bemesten en onkruidbestrijding verandert ons groene voorplein, na enkele dagen van zomerse hitte, telkens weer in een verdorde steppe. Om daar iets aan de doen wordt nu een beregeningssysteem aangebracht. Een pomp zal water uit onze waterput door een heel buizensysteem heen stuwen en tientallen sproeiers zullen ’s nachts het voorplein besproeien voor zover dat nodig is. Een computer en een weerstation berekenen de noodzaak om te besproeien en de hoeveelheid die nodig is. In deze winterperiode wordt de infrastructuur aangelegd. In de lente wordt een nieuwe grasmat gezaaid en kan het hele systeem operationeel worden.

voorplein-100-lr    voorplein-101-lr

Maandag 12 december 2016

Wie voortaan de abdijsite betreedt moet er rekening mee houden dat dit niet langer ongezien zal gebeuren! God waakt over ons, maar wij waken voortaan over u! Een batterij bewakingscamera’s moet onze abdij beveiligen tegen ongenode gasten die zich niet voor het geestelijke maar voor het materiële binnen onze muren begeven. De potentiële dief weze dus gewaarschuwd: uw gangen worden nagegaan! En nee, we zeggen niet waar ze hangen …..

bewakingscamera

Maandag 21 november 2016

Met financiële ondersteuning van het Léon Courtin-Marcelle Bouché Fonds, beheerd door de Koning Boudewijnstichting, werden twee oude catalogen van onze abdijbibliotheek gerestaureerd. Het werk werd zorgzaam uitgevoerd door mevrouw Marijn de Valk uit Middelburg (NL) (met danl voor de foto’s). De catalogi dateren van 1625 en 1707 en zijn van groot belang omdat ze een goed idee geven van het boekenbezit uit die periode en zo ook van het intellectuele en geestesleven van de abdij in de 17de eeuw.

 

2016_11_restauratie_catalogi-114-lr   2016_11_restauratie_catalogi-123-lr 2016_11_restauratie_catalogi-131-lr   2016_11_restauratie_catalogi-128-lr2016_11_restauratie_catalogi-147-lr   2016_11_restauratie_catalogi-143-lr   2016_11_restauratie_catalogi-113-lr   

2016_11_restauratie_catalogi-132-lr   2016_11_restauratie_catalogi-144-lr2016_11_restauratie_catalogi-120-lr   

 

Vrijdag 28 oktober 2016

De voorbije dagen, van zaterdag 22 tot donderdag 27 oktober, was abt Jeroen in Rome voor de Commissie van het generalaatshuis van onze orde. Deze commissie houdt zich bezig met de herinrichting en bestemming va het generalaat van onze orde. Dit huis omvat de curia van onze orde (het bestuur met o.m. met de abt-generaal, de procurator, de econoom en de postulator) als het Sint-Norbertuscollege waar studenten van binnen en buiten de orde gehuisvest worden. Gebouwd na de Tweede Wereldoorlog is dit huis dringend aan renovatie toe. Hiervoor dient de commissie een analyse en een plan op te maken.
Van zijn verblijf in Rome maakte abt Jeroen ook gebruik om de algemene audiëntie bij te wonen. Op het einde had hij een korte ontmoeting met paus Franciscus. Aan de foto’s te zien hadden beide prelaten er blijkbaar veel pret in. Bleek dat paus Franciscus uitriep: ‘Aha, nog een andere paus …’.

2016_audientie-100   2016_audientie-101

Dinsdag 20 september 2016

Op het middaguur overleed in het WZC Sint-Jozef te Wiekevorst onze medebroeder Frits Vermeyelen.

vermeylen_frits-104-lrHet nieuwe jaar was in 1938 nog maar juist begonnen wanneer op 2 januari in het gezin van vader Georges Vermeylen en moeder Angèle Minnaert een derde kindje werd geboren. Nog dezelfde dag werd de zoon gedoopt als Wilfried in de kerk van O.-L.-Vrouw ter Sneeuw te Borgerhout. Wilfried groeide op samen met zijn drie broers en twee zussen. Lange tijd was hij acoliet in zijn parochiekerk. Hij volgde zijn middelbare studies aan het Sint-Henricusinstituut en was er geëngageerd als leider in de Katholieke Studenten Actie.
Op twintigjarige leeftijd trad hij in bij de norbertijnen van Tongerlo en ontving van prelaat Joost Boel het witte ordeshabijt op 28 augustus 1958 en de kloosternaam Reinhard. Hij verbond zich omwille van Christus met de abdijgemeenschap van Tongerlo op het feest van Sint-Augustinus in 1960.
Mgr. Amandus Vanuytven, bisschop van onze toenmalige Congomissie, wijdde hem tot subdiaken op 5 april 1964, tot diaken op 30 aug. 1964 en tot priester op 1 augustus 1965.
Cfr. Frits werd al vlug een gewaardeerd jeugdpredikant. In de parochie van Heultje was hij werkzaam o.a. bij de Chiro. Van 1969 tot 1985 was hij de bewogen godsdienstleraar in de school voor bijzonder onderwijs ‘Tongelsbos’.

In de zeventiger jaren bekommerde zich ook om vele thuisloze kinderen via de werking van Familiale Tehuizen. Hij was een tijdlang diocesaan inspecteur voor het godsdienstonderricht in het Bijzonder Onderwijs. In de Sint-Nicolaasparochie te Zoerle-Parwijs was hij pastoor van 1988 tot 1997. Nadien was hij pastoraal werkzaam in het WZC Sint-Jozef en in de parochie Sint-Jan-Baptist te Wiekevorst.
Cfr. Frits was heel zijn priesterleven heel toegankelijk voor alle mensen in nood en bracht edelmoedig soelaas waar mogelijk. Zijn sterke betrokkenheid op kwetsbare mensen bracht hem tot een evangelische zelfverloochening. Niet zelden liep hij verloren in engagementen die te ver boven zijn organisatorische en emotionele krachten uit gingen.
Dan kwam er vaak weer een tijd van aanleunen bij zijn abdij, maar even vlug wist hij zich intens te engageren vanuit zijn gevoelige aanspreekbaarheid. Hij stelde voor zichzelf werk- en weekschema’s op, maar keer op keer werd dit voor hem een onleefbaar patroon waarin hij verdorde en verstikte. Telkens weer zocht hij zuurstof en vrijheid in vele vormen van pastorale en persoonlijke dienstbaarheid.
Het putte hem vaak uit en bracht ook tijden van ontgoocheling, ontmoediging en bezinning.
Cfr. Frits was sterk getroffen door de horizontale en verticale dimensie van het christelijk en religieus leven. Zijn aandacht ging breed uit naar onmiddellijke leniging van nood. Alles zette hij daarvoor opzij en stapte zo nodig doorheen structuren en regels. Diep en hoog ging zijn verlangen naar mystieke verbondenheid met God en innige navolging van de goedheid die ons in Christus is verschenen. Hij voedde zich aan de hooggestemde literatuur van mystieke schrijvers en nam ook hierin anderen mee in hun geestelijke opgang. Hij wist heel joviaal en vriendelijk met mensen om te gaan om hen zo dichter bij de Heer Jezus te brengen.
In de voorbije jaren voelde hij zijn gezondheid kwijnen. Er was reeds langer een ademnood merkbaar en een hartzwakte stuurde aan op een ingrijpende operatie in 2014. Zijn gezondheid bleef hem beperkingen opleggen. In de voorbije maanden moest hij veel prijsgeven en diende hij met meer zorgen te worden omringd. Hij voorvoelde dat de krachten minderden. In gebed en vertrouwen zag hij uit naar de komst des Heren. Hij ontsliep op het middaguur in Gods’ vrede op 20 september 2016. Augustinus’ woorden worden voor cfr. Frits helemaal bewaarheid:
“Onrustigis ons hart, totdat het rust vindt in U.”
De uitvaartliturgie werd voor hem gevierd in de abdijkerk van Tongerlo op 24 september 2016. Eerbiedig droegen wij cfr. Frits te ruste bij zijn overleden medebroeders in de schaduw van de abdijkerk.

Donderdag 15 september 2016

Enkele weken geleden liet de klepel van onze klok Lambertus het afweten en donderde naar beneden. Vandaag werd een nieuwe klepel bevestigd. Op zaterdag 17 september – de gedachtenis van de H. Lambertus – wordt de klok opnieuw in gebruik genomen.

2016_09_lambertus-103-lr     2016_09_lambertus-101-lr
2016_09_lambertus-100-lr                        2016_09_lambertus-104-lr

Maandag 15 augustus 2016

Vandaag vieren we het hoogfeest van Onze-Lieve-Vrouw Tenhemelopneming, tevens het patroonsfeest van onze abdij. Dankzij het mooie weer kon de receptie na de hoogmis in optimale omstandigheden verlopen. Voor de abdijgemeenschap een gelegenheid om onze kerkgangers eens in andere omstandigheden te ontmoeten. De fanfare Sint-Cecilia uit het dorp gaf aan het hele gebeuren een aangename (en professionele) muzikale toets.

2016_08-olv_tenhemelopneming-101-lr     2016_08-olv_tenhemelopneming-102-lr
2016_08-olv_tenhemelopneming-107-lr            2016_08-olv_tenhemelopneming-109-lr
2016_08-olv_tenhemelopneming-110-lr            2016_08-olv_tenhemelopneming-111-lr
2016_08-olv_tenhemelopneming-112-lr     2016_08-olv_tenhemelopneming-115-lr
2016_08-olv_tenhemelopneming-116-lr     2016_08-olv_tenhemelopneming-117-lr
2016_08-olv_tenhemelopneming-118-lr     2016_08-olv_tenhemelopneming-119-lr
2016_08-olv_tenhemelopneming-120-lr            2016_08-olv_tenhemelopneming-121-lr

Maandag 15 augustus 2016

In de morgen van dit mooie hoogfeest van Maria is onze oudste medebroeder, Giselbertus Marcel Hendrickx, overleden.

In het gezin van Jos Hendrickx hendrickx_marcel (109b) LRen Leonie Vandenbergh werd op het feest van Sint-Dimpna, patrones van de ‘Barmhartige Stede’ en tevens Pinksteren, Marcel geboren op 15 mei 1921.  Daags nadien werd hij gedoopt in de Sint-Amanduskerk. Het H. Vormsel ontving hij in diezelfde kerk op 5 juli 1933.
Hij groeide op in het landelijk Geel samen met zijn broer en twee zussen. Hij liep school aan het Sint-Aloysiuscollege en voltooide zijn humaniora in de rethorica van 1940. De tweede Wereldoorlog II was toen reeds begonnen.
Er ontlook een roeping in de jonge Marcel maar de omstandigheden waren moeilijk en jonge mannen werden opgeëist om in Duitsland te gaan werken.
Hij volgde voorlopig filosofie aan het Leo XIII seminarie te Leuven van 1941 tot 1943. Pas na de oorlog, in de zomer van 1945, was er mogelijkheid om eindelijk in te treden in de kartuizerij van Valsainte in Zwitserland. Er was in die tijd in de Lage Landen een gang naar deze bijzondere roeping bij de volgelingen van de H. Bruno. Hij verbleef daar als novice van 5 augustus 1945 tot 28 november 1946. Na een verlengd noviciaat bleek zijn constitutie niet van die aard om te kunnen volharden.

Eens terug in België vroeg hij om in te treden in de norbertijnenabdij van Tongerlo. Marcel was 26 jaar oud als hij werd ingekleed met het witte ordeshabijt op 15 september 1947 door prelaat Emiel Stalmans. Hij ontving de naam Giselbertus, naar de stichter van Tongerlo’s abdij. Aangezien hij reeds filosofie had gestudeerd, kon hij onmiddellijk aanvangen met zijn theologische opleiding. Op 15 september 1949 verbond hij zich door geloften met de canonie van Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo. Met dispensatie van 3 maanden legde hij zijn plechtige geloften af op 10 juli 1952. Dan ging het heel snel. Daags daarna werd hij subdiaken gewijd en een maand later op 3 augustus 1952 wordt hij diaken gewijd door Mgr. Jozef Brems in de abdij van Averbode. Een week later op 10 augustus legde mgr. Camillus Valentinus Stappers hem de handen op voor de priesterwijding.
Prelaat Emiel Stalmans benoemde hem tot lector in de theologie in juni 1953 en tevens novicenmeester van de broeders en socius van de broedermeester. In 1957 benoemde prelaat Joost Boel hem tot lector filosofie.

Na 7 jaar als onderpastoor te hebben gewerkt in Oevel, werd hij op 2 september 1966 benoemd tot pastoor van Voorkapel. Hij was er pastoor op zijn eigen wijze en nam ontslag op 1 december 1984. Dan wenkte
  hem de charismatische beweging en was hij een paar jaar werkzaam in Nederland.

In de zomer van 1986 werd hij terug binnenheer in de abdij van Tongerlo.
Hij bewaarde van alles wat in zijn levenswijze: een beetje kartuizer, een beetje pastoor, een beetje filosoof, een beetje mysticus, een beetje van Geel en…helemaal norbertijn van Tongerlo.
Hij beloofde ons altijd dat hij 120 jaar zou worden. Na vele goede jaren begon de hoge leeftijd te wegen. Hij verbleef meer en meer op zijn kamer en leefde verstild verder in ons midden. Op 10 juni 2014 nam hij zijn intrek in het Sint-Jansrustoord van de Broeders van Liefde in Zelzate bij andere confraters van Tongerlo.
Dit jaar werd hij 95 jaar en weer vielen het feest van Sint-Dimpna en Pinksteren samen en was hij de oudste confrater van onze canonie.
Wij vierden voor hem de uitvaartliturgie in zijn abdijkerk van Tongerlo op 19 augustus en droegen hem ten grave op het abdijkerkhof.

Maandag 1 augustus 2016

Van zondag 17 juli tot maandag 1 augustus nam cfr. Benedict deel aan de Werledjongerendagen te Krakau. Hij sloot aan bij de groep van IJD Antwerpen en volgede het hele programma met hen mee. Het was een gelegenheid om weer met heel wat jongeren van ons bisdom het geloof te delen te beleven en uit te dragen.

 

2016_08_wjd-krakau-121-lr     2016_08_wjd-krakau-128-lr
2016_08_wjd-krakau-100-lr     2016_08_wjd-krakau-105-lr
2016_08_wjd-krakau-106-lr     2016_08_wjd-krakau-113-lr
2016_08_wjd-krakau-117-lr     2016_08_wjd-krakau-125-lr
2016_08_wjd-krakau-133-lr                   2016_08_wjd-krakau-139-lr

2016_08_wjd-krakau-142-lr     2016_08_wjd-krakau-148-lr
2016_08_wjd-krakau-138-lr     2016_08_wjd-krakau-163-lr
2016_08_wjd-krakau-118-lr     2016_08_wjd-krakau-101-lr
2016_08_wjd-krakau-153-lr     2016_08_wjd-krakau-156-lr
2016_08_wjd-krakau-141-lr     2016_08_wjd-krakau-152-lr

Woensdag 27 juli 2016

abdij-2015-54bOnze eeuwenoude lindedreef krijgt internationale belangstelling en was onderwerp van gesprek op de jaarlijkse Ancient Tree Forum in het Verenigd Koninkrijk. Dhr. Koen Smets, erfgoedonderzoeker bij het Agentschap Onroerend Erfgoed sprak er over de Vlaamse erfgoedlindes en presenteerde daarbij zijn onderzoek naar onze lindedreef uit 1676.
Voor meer info: klik hier.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zaterdag 21 mei 2016

Gazet van Antwerpen selecteerde voor haar abonnees de mooiste fietsroutes uit de Kempen. Erika Van Tielen pompt hier haar banden op voor de route ‘Prinsheerlijk fietsen in De Merode’. In deze route worden de abdijen van Tongerlo en Averbode aangedaan. Een introductiefilmpj emet supprior Gabriël in de glansrol kan via deze link bekeken worden.

Maandag 16 mei 2016

Het wordt tijd dat onze jonge slechtvalken (die intussen al flink gegroeid zijn) ook geringd en gewogen worden. Ze kregen ook een naam: Louise (980 gr) en Marie (865 gr).
Zo heeft onze abdij nu ook twee vrouwelijke bewoners!
2016_04_slechtvalken (112) LR
2016_04_slechtvalken (116) LR
2016_04_slechtvalken (117) LR
2016_04_slechtvalken (113) LR

Zaterdag 14 mei 2016

Voor de tweede keer streek een grote groep vrijwilligers van ‘Muscles for Charity’ neer in de abdij. Deze liefdadigheidsorganisatie uit Engeland zet zich met man- en vrouwkracht in voor allerlei projecten, van zeer uiteenlopende aard, in binnen- en buitenland. Na hun eerste werkbezoek in 2014 komen ze bij ons in de abdij opnieuw heel wat werk verzetten in de tuinen. Cfr. Gabriël – sinds 2014 erelid van de organisatie – is daarbij hun gids.
2016_05_muscles_for_charity (101) LR
2016_05_muscles_for_charity (103) LR
2016_05_muscles_for_charity (105) LR
2016_05_muscles_for_charity (106) LR
2016_05_muscles_for_charity (109) LR
2016_05_muscles_for_charity (112) LR
2016_05_muscles_for_charity (116) LR
2016_05_muscles_for_charity (120) LR
2016_05_muscles_for_charity (127) LR
2016_05_muscles_for_charity (122) LR
2016_05_muscles_for_charity (125) LR
2016_05_muscles_for_charity (107) LR

Maandag 9 mei 2016

Het stukje kerkhof dat voorbehouden is voor onze zusters norbertinessen wordt verder afgewerkt. Er worden marmeren platen geplaatst met de gergraveerde namen van alle overleden zusters van Neerpelt en Veerle. Reeds eerder werd een sokkel gemetseld voor het Onze-Lieve-Vrouwebeeld dat het kerkhof in Veerle sierde.
2016_05_kerkhof (100) LR
2016_05_kerkhof (104) LR
2016_05_kerkhof (105) LR
2016_05_kerkhof (101) LR

Vrijdag 6 mei 2016

Daags na Ons-Heer-Hemelvaart vierden we ons gebedsverbond met de zusters jozefienen uit Sint-Niklaas. Een delegatie van 20 zusters trok naar Tongerlo. We herdachten ons verbond in de eucharistie. Daarna volgde een receptie en een feestelijk middagmaal. Een rondwandeling in de tuin en een bezoek aan de tijdelijke tentoonstelling in het da Vincimuseum rondden deze dag af.
2016_05_verbondsfeest (100) LR
2016_05_verbondsfeest (102) LR

2016_05_verbondsfeest (106) LR

2016_05_verbondsfeest (109) LR
2016_05_verbondsfeest (112) LR
2016_05_verbondsfeest (115) LR
2016_05_verbondsfeest (117) LR
2016_05_verbondsfeest (120) LR
2016_05_verbondsfeest (121) LR
2016_05_verbondsfeest (122) LR

Zondag 1 mei 2016

Vanaf vandaag opent het museumseizoen in onze abdij en is het da Vincimuseum tot 30 septemeber dagelijks geopend. Naar jaarlijkse gewoonte werd ook een bijkomende tentoonstelling opgebouwd onder de titel Nunquam sine flora – Nooit zonder een bloem. Rond dit thema ‘bloemen’ werd een gevarieerde keuze aan objecten uit het kunstpatrimonium samengebracht
affiche - nooit zonder bloem 02

Zondag 1 mei 2016

Abt Jeroen en supprior Gabriël waren aanwezig op de Grote Jubelprocessie te Kortenbos, ter gelegenheid van de 80ste verjaardag dat de parochie- en bedevaartskerk van Kortenbos tot basiliek werd verheven. Voor deze feestelijke editie was mgr. Hoogmartens, bisschop van Hasselt, aanwezig. Traditiegetrouw werd het H. Sacrament tijdens het eerste gedeelte van de processie gedragen door de overste van de franciskanen van Sint-Truiden en door de abt van Averbode tijdens het tweede gedeelte.
2016_05_kortenbos (109) LR
2016_05_kortenbos (113) LR
2016_05_kortenbos (115) LR
2016_05_kortenbos (119) LR
2016_05_kortenbos (167) LR
2016_05_kortenbos (186) LR
2016_05_kortenbos (188) LR
2016_05_kortenbos (199) LR
2016_05_kortenbos (200) LR
2016_05_kortenbos (117) LR
2016_05_kortenbos (148) LR
2016_05_kortenbos (165) LR
2016_05_kortenbos (182) LR
2016_05_kortenbos (103) LR

Donderdag 21 april 2016

Men is van start gegaan met de restauratiewerken van de westelijke omwalling van de abdij en van het hoekgebouwtje dat wij ‘Den Herman’ noemen. In eerste instantie gaat het nog om de inrichting van de werf. Voor de vrachtwagens wordt een tijdelijke toegangsweg aangelegd. De werken zullen duren tot eind 2017.
2016_04 westelijke_omwalling (100) LR
2016_04 westelijke_omwalling (101) LR
2016_04 westelijke_omwalling (102) LR
2016_04 westelijke_omwalling (103) LR
2016_04 westelijke_omwalling (104) LR
2016_04 westelijke_omwalling (106) LR

Dinsdag 5 april 2016

Het plaatsen van een nestkast voor de slechtvalken op onze toren, vorig jaar, werpt zijn vruchten af. Het jonge koppel legde zijn eerste nest eieren: 4 om precies te zijn. Hopelijk mag het broedproces voorspoedig verlopen en zorgen de nieuwe ouders goed voor hun jongen.Zoals de foto’s laten zien mogen ze nog wel wat werken aan netheid.
2016_04_slechtvalken (103) HR (Custom)
2016_04_slechtvalken (104) HR (Custom)

Pasen, 27 maart 2016

Ook dit jaar mochten we in de diensten van de Goede Week en van Pasen vele gelovigen ontvangen, jong en oud. Vooral in de Paasnacht en op Pasen zelf zat onze abdijkerk vol. Bijzonder voor onze norbertijnse liturgie zijn de paasvespers. Die vieren we acht dagen lang, van Pasen tot en met Beloken Pasen. Bij die vespers houden we drie processies: een intredeprocessie, een processie naar het doopwater en een processie naar het kruis. Daarbij zingen we veel gregoriaanse jubelzangen zoals het Haec dies, Christus resurgens en natuurlijk meerdere Alleluia’s.
2016_03_paasvespers (112) LRintredeprocessie
2016_03_paasvespers (113) LRin het koor
2016_03_paasvespers (117) LR in het koor
2016_03_paasvespers (131) LR bewierroking van het altaar en de paaskaars tijdens het Magnificat
2016_03_paasvespers (138) LR
2016_03_paasvespers (140) LR
2016_03_paasvespers (157) LR
2016_03_paasvespers (167) LR
2016_03_paasvespers (169) LR
de hymne Regina coeli tot de H. Maagd Maria
2016_03_paasvespers (124) LR
2016_03_paasvespers (149) LR bij het doopwater
2016_03_paasvespers (164) LR bij het kruis boven het altaar
2016_03_paasvespers (130) LR
2016_03_paasvespers (139) LR processie naar het doopwater

Vrijdag 4 maart 2016

wuytens_bernarda (100d) HR
In de nacht van donderdag op vrijdag overleed zuster Bernarda Wuytens, oud-priorin van de norbertinessen van Veerle.

Zuster Bernarda Ghislena Wuytens werd geboren te Kalfort Puurs op 6 augustus 1960.
Ze ontving het ordeshabijt op 26 september 1957 en sprak haar professie uit op 29 september 1959.

Op 21 november 1979 werd zij priorin gekozen van de Norbertinessengemeenschap te Veerle.Ze overleed op vrijdag 4 maart 2016 in het H.-Hartziekenhuis te Lier.

De uitvaartliturgie voor zuster priorin Bernarda werd gehouden op maandag 7 maart 2016 in de abdijkerk van Tongerlo, waarna wij haar begraven hebben op het abdijkerkhof.

Moge zuster priorin Bernarda en alle overleden zusters van de canonie O.-L.-V. Onbevlekt Ontvangen rusten in de vrede van de Heer.

  • Dit is mijn roeping:
  • in Uw hand te zijn
  • glashelder, zo doorzichtig-rein
  • dat bij een tik ik zindren zal
  • en zingen als kristal;
  • te stralen altijd aan,
  • zo maar van in het licht te staan.

Onze-Lieve-Vrouw ten traan van Kalfort,
Heilige Vader Augustinus
Heilige Vader Norbertus,
Bid voor ons

Zondag 21 februari 2016

de_ruyter_xavier (101b) LR
Laat in de avond van zondag 21 februari overleed onze medebroeder Xavier Bruno de Ruyter. Hij werd 85 jaar.
In de laatste weken van de herfst van 1930 werd op 28 november in het gezin van Andreas de Ruyter en Anna Menheer een vierde kindje geboren in Antwerpen. Twee dagen nadien werd het zoontje gekerstend in de kapel van de materniteit in de Pieter Van Hobokenstraat en kreeg de namen Bruno Constantinus Antonius. Vader was ontvanger van het OCMW in Borgerhout en moeder had de handen vol met een kroostrijk gezin van 10 kinderen.

Na enige omzwervingen in het lager en middelbaar onderwijs kwam Bruno in de gekende school van de “Londenstraat” voor juweliers en uurwerkmakers. Hij studeerde af als uurwerkmaker in 1951. Hij was dan 21 jaar en op 1 augustus begon hij aan zijn legerdienst voor twee jaar. In het voorjaar 1953 kwam hij naar Tongerlo waar zijn oudere broer Ignace reeds jonge frater was.

Op 15 september 1953 ontving hij het witte habijt en de kloosternaam Xavier. Toen had hij prelaat Joost Boel al gevraagd om naar Congo te mogen gaan. Op 20 augustus 1955 sprak hij zijn tijdelijke geloften uit op de dag dat confrater Ignace de Ruyter zijn eerste H. Mis opdroeg in de abdijkerk. En op 2 september van dat jaar vertrok hij vanuit Melsbroek samen met zijn broer priester Ignace naar de missie in de Uele

Naar hij vertelde heeft hij het lingala het meest geleerd bij de wolfjes in de scoutsgroep van confrater Rudolf Struyf in Aketi. De kinderen durfden immers zeggen: ‘mon frère, oloba boyo te, kasi oloba boyo, Broeder dat moet ge zo niet zeggen maar zo’! Zijn stielvaardigheid heeft hij geleerd in het voetspoor van zoveel bekwame broeders missionarissen. In Nganga was hij werkzaam in de artisanale school met broeder Herman Nagels. Maar lang zou het niet meer rustig blijven in Congo. Begin zestiger jaren hingen er politieke spanningen en allerlei bedreigingen in de lucht. In 1961 kwam hij samen met zijn broer Ignace voor de eerste maal terug naar Tongerlo, en deed op 28 augustus 1961 zijn plechtige professie.

In februari 1962 vertrokken de gebroeders de Ruyter terug naar ‘de Congo’ dat ondertussen Zaïre als nieuwe naam had gekregen. Confrater Xavier was dan werkzaam op de missiepost van Aketi. Daar sloeg de onrust toe op 18 augustus 1964 met een inval van de Simba’s. Het werden weken van terreur voor alle missionarissen in de streek. Confrater Xavier werd met andere missionarissen gevangen gezet van 15 oktober tot 23 november 1964. Dan kwam de bevrijding door de Belgische Para’s en op 30 november kon broeder Xavier, zwaar onder de indruk en aangeslagen door de verschrikkingen, terugkeren naar België..

In 1965 ging confrater Xavier met enkele missionarissen, broeder Joost en broeder Eugeen, aan de slag in Sicilië. Bouwen zat hen immers in de genen.

Mgr. Mbali, bisschop van Buta, vroeg aan prelaat Boel in 1966 om missionarissen te sturen naar zijn bisdom. In 1966 reisde ook broeder Xavier terug af naar de missiepost van Titule. Daar was veel gehavend door de rebellie. Met recuperatiemateriaal en zijn technische vindingrijkheid deed broeder de Ruyter wonderen om heel wat te herstellen. Meer dan 28 jaar bleef confrater Xavier werkzaam in Titule, met af en toe een deugddoende vakantie in België.

Op 30 april 1995 kwam hij definitief terug naar zijn abdij in Tongerlo na 40 jaren missiewerk in Congo. Zijn gezondheid was verzwakt maar met veel gedienstigheid was hij de trouwe boodschapper bij de apotheker, de post, de bank en de handige medewerker op de missieprocuur. Met zijn fiets dwaalde hij doorheen de omgeving en daarbij vergat hij niet confraters in het rusthuis van Herselt en Wiekevorst geregeld te bezoeken. Hij was trouw aanwezig in de liturgie. Maar meer en meer moest hij inbinden en werd een ziekenkamer zijn kleine leefomgeving.

Na een ziekenhuisopname ging hij op 5 juni 2013 bij andere confraters van Tongerlo wonen in het verzorgingstehuis Sint-Jan te Zelzate. Daar kreeg hij door de toegewijde omkadering de beste zorgen. De voorbije maanden werd zijn gezondheid zwakker. Als missionaris vertrok hij naar het hemels Vaderland in de avond van de tweede zondag van de veertigdagentijd op 21 februari 2016.

Op 28 augustus 1997 schreef confrater Xavier:‘Ik ben altijd graag in Congo geweest, ook den tijd dat het Zaïre was, ik heb altijd echt van de mensen daar gehouden ondanks de moeilijkheden die er soms waren, maar ik heb er zeker geen spijt van. En nu mag ik mij hier naar best vermogen me nog wat verdienstelijk maken in de Abdij’.

Dank U broeder Xavier.

Wij vierden de uitvaartliturgie voor confrater Xavier in de abdijkerk op 26 februari 2016 in aanwezigheid van zijn talrijke familie en legden hem met broederlijke genegenheid te rusten op het abdijkerkhof in het vertrouwen dat ‘al wie in de Heer Jezus gelooft niet verloren zal gaan maar eeuwig leven zal hebben’ Joh. 3,16.

Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo
Heilige Vader Augustinus
Heilige Vader Norbertus

Bid voor ons.

Zondag 21 februari 2016

debruyne_jakob (104b) LR
Op zondagmorgen 21 februari overleed onze medebroeder Jakob Jacques Debruyne op 68-jarige leeftijd.

Jacques Debruyne werd geboren in het verre Veurne in de winderige Westhoek op 2 oktober 1947 als derde zoon van Georges Debruyne en Marcelle De Smedt. Hij groeide op in de katholieke gezinssfeer van het kroostrijk gezin van meester en moeder Debruyne in de naoorlogse jaren van WO II. Na zijn humaniora kwam hij naar de abdij van Tongerlo. Hij ontving op het feest van Sint-Augustinus in 1965 het witte habijt uit de handen van prelaat J. Boel en kreeg de naam Idesbald. Op 28 augustus 1967 verbond hij zich door tijdelijke professie aan de canonie van Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo.

Zijn opleiding liep langs de verkennende wegen in turbulente nadagen van mei ’68. Vele vragen waren existentiëel beklijvend voor confrater Jakob. De antwoorden vaak niet passend bij zijn reflexief, kritisch en sterk denkvermogen. Hij was een zoeker van in zijn jonge kloosterjaren. Op 29 september 1973 sprak hij zijn plechtige geloften uit.

Hij schreef bij die gelegenheid:

Wie wil blijven geloven
dat onmogelijke dingen niet behoren
tot de wereld van dromen-
wie zich durft realiseren
dat machteloosheid, ongeduld en lege handen
ons stukwerk moeten helen-
dat het niet mag ontbreken aan moed
om eerst zichzelf diep in het vlees te snijden-
wie dan nog voor anderen hierin
besmettelijk wil zijn-
zal onverhoeds aan den lijve ondervinden
hoe kleine mensen boven zichzelf uitgetild worden
God-weet-hoe
zoals reeds lang voorzegd is
ja vòòr geleefd…

Mgr. Waterschoot o.praem. wijdde hem tot diaken op 22 januari 1974 en op 21 september van hetzelfde jaar werd confrater Jakob door Mgr. Schruers tot priester gewijd. Zijn engagementen in professie en wijding waren telkens een moment van grote uitdaging. Hij zocht rusteloos naar authenticiteit. Hij verwachtte heel veel van gemeenschap en waagde zich in vele bewegingen en was bewogen door de nieuwheid en de experimenten in kerk en wereld.

Telkens bleek de abdij van Tongerlo te klein voor zijn wervelende geest en onrustig temperament. Somtijds liep hij verloren en verwaarloosd tussen zijn vele bekwaamheden. Zijn theologische gezindheid vond hij goed verdicht in de poëzie van Huub Oosterhuis en treffend verwoord in diens gedachtengoed.

Vaak had hij een wat zwervend bestaan, aangetrokken door een ideaal dat hoog was gegrepen. De ontgoocheling en misrekening bracht hem soms in stille crisis en diepe eenzaamheid.

Op 6 april 2001 werd hij benoemd voor de Nederlandstalige pastoraal in Vorst en de pastorale eenheid Bethlehem wat hij naar best vermogen en met toewijding heeft gedaan. Het was een tijd van zoekende overgave en pastorale bewogenheid. Sinds een paar jaar werd hij geconfronteerd met groeiende ademnood. Na Nieuwjaar 2016 voelde hij zich erg vermoeid en dwong rust hem zijn levensritme bij te stellen. Wat eerst als algemeen onderzoek was voorzien werd al onmiddellijk een opname in het Sint-Mariaziekenhuis te Halle. Al spoedig bleek zijn gezondheid verregaand bedreigd. Bij ons bezoek op Aswoensdag vroeg hij bij het afscheid spontaan en deemoedig een kruisje. Op 11 februari werd confrater Jakob de volle toedracht van zijn gezondheidstoestand toegelicht. Op zondag 14 februari ontving hij in groot vertrouwen op Gods’ barmhartigheid van zijn broers priester Henri cicm en Philip s.j. het Sacrament van de Ziekenzalving.

Hij overleed op 21 februari 2016 in het Sint-Mariaziekenhuis te Halle.

In de Onze-Lieve-Vrouwabdij van Tongerlo vierden wij de uitvaartliturgie op 25 februari 2016 en droegen confrater Jakob naar zijn laatste rustplaats op het abdijkerkhof en legden hem neer te midden van zijn overleden medebroeders, in het volle vertrouwen dat “niemand die in Hem gelooft zal worden teleurgesteld” (Rom. 10,11).

Het meeste gaat voorbij,
maar meer en meer wordt Hij
de toekomst die ons wacht.
Hij geeft een nieuw gezicht
aan duisternis en licht
aan alles wat wij deden.

(Huub Oosterhuis.)

Onze-Lieve-Vrouw van Tongerlo
Heilige Vader Augustinus
Heilige Vader Norbertus
Bid voor ons.

Donderdag 7 tot woensdag 20 februari 2016

Abt Jeroen vertrok op reis naar Chili om in Chiguayante onze medebroeders Staf Sterkens en Pepe Duran te bezoeken. Het is een gelegenheid tot broederlijk weerzien en om het gewone en dagdagelijkse leven van de medebroeders ginds mee te maken. Het huis waarin ze wonen is groot en dringend aan onderhoudswerken toe. Waar mogelijk volgt abt Jeroen hun pastorale activiteiten. En natuurlijk wordt er ook wat tijd uitgetrokken voor gezamenlijke ontspanningmet een tochtje naar de zee.
2016_01_bezoek_chili (109) LR
2016_01_bezoek_chili (114) LR
2016_01_bezoek_chili (107) LR
2016_01_bezoek_chili (108) LR
2016_01_bezoek_chili (133) LR
2016_01_bezoek_chili (159) LR
2016_01_bezoek_chili (115) LR
2016_01_bezoek_chili (130) LR